หลังจากตัดสินใจแน่นอนว่าจะเรียนขับรถที่ญี่ปุ่น ฉันโทรไปที่โรงเรียนสอนขับรถเพื่อที่จะจองรถรับส่งเพื่อไปปรึกษาเรื่องการเข้าเรียน วันถัดมา รถเก๋งฮอนด้าคันสีขาวเล็กๆก็มาจอดรถหน้าเซเว่นแถวบ้าน มีตัวอักษรชื่อโรงเรียนสีเขียวถูกแปะไว้ข้างรถ คนที่มารับคือคุณลุงในชุดสูท ซึ่งฉันมารู้ที่หลังว่าจริงๆแล้วเป็นครูสอนขับรถ คุณลุงบอกว่าจะมีอีกคนมานั่งด้วย แล้วก็คุณลุงก็ออกตัวรถ แวะไปรับลูกศิษย์อีกคน อีกสิบห้านาทีถัดมาพวกเราก็ถึงโรงเรียนสอนขับรถ
โรงเรียนคือตึกสี่ชั้น มีรถเก๋งสีขาวจอดอยู่มากมายหลายสิบคัน ด้านหน้าโรงเรียนมีคอสท์สำหรับการฝึกขับรถที่ค่อนข้างกว้างพอสมควร ฉันเดินไปที่แผนกประชาสัมพันธ๋แล้วก็เริ่มทำการปรึกษาเจ้าหน้าที่
ตอนนี้ฉันจำไม่ค่อยได้เท่าไรแล้วว่าถามอะไรไปบ้าง จำได้แค่ว่าถามเรื่องค่าเรียน เอกสารที่ต้องเตรียม และเวลาที่ต้องใช้ในการเรียนทั้งหมด เจ้าหน้าที่ที่ให้คำปรึกษาฉันเป็นผู้หญิงวัยประมาณยี่สิบปลายๆ เธอบอกว่าถ้าเรียนแค่เสาร์อาทิตย์ สามเดือนเนี่ยการันตีไม่ได้ว่าจะจบไหม เพราะถึงแม้จะมาเรียนทุกวันโดยไม่ขาดก็ไม่การันตีว่าฉันจะสอบตกแล้วต้องสอบใหม่หรือเปล่า (ปล. พอเข้าเรียนแล้วจะมีการสอบปฏิบัติสองรอบ ข้อเขียนอีกหนึ่ง ถ้าตกก็ต้องรอสอบรอบหน้าซึ่งเดือนหนึ่งมีไม่กี่ครั้ง) เธอบอกว่าตอนนี้เดือนสาม ซึ่งเป็นช่วงที่เด็กญี่ปุ่นปิดเทอม เลยมีคนมาเรียนเยอะ คอสเสาร์อาทิตย์รอบหน้าเลยจะเริ่มตั้งแต่เดือนสี่ เธอบอกให้เตรียมเอกสารให้พร้อมและมาสมัครเรียนก่อนพิธีเปิดเรียนล่วงหน้าอย่างน้อยหนึ่งอาทิตย์ หลังจากได้ถามจนพอใจฉันก็กลับบ้าน พร้อมเตรียมใจว่าเลือกจะเรียนแล้วจะไม่ถอย (จริงๆแล้วเวลาเตรียมใจส่วนใหญ่หมดไปกับการเสียดายเรื่องค่าเรียน)
ตั้งแต่วันนั้นมาถึงวันนี้ สองเดือน ฉันหมดเวลาวันเสาร์อาทิตย์ไปกับโรงสอนขับรถตั้งแต่เช้าถึงเย็น แล้วก็ตัดสินใจบันทึกเรื่องราวนี้ไว้ที่มุมใดมุมหนึ่งในโลกออนไลน์เผื่อจะเป็นประโยชน์กับใครสักคนที่จะเลือกเดินเส้นทางเดียวกับฉัน
จะมีใครมาเจอบันทึกนี้ไหมนะ
No comments:
Post a Comment